Zakopane, 14 X 1937
Maryja!
Mamo Najdroższa!
Wczoraj wieczorem, a raczej dziś rano ze Mszą św. ukończyłem rekolekcje ośmiodniowe, bo w Niepokalanowie jako przełożony nie miałbym dość spokoju, by je dobrze odprawie wraz z innymi podczas nowenny do Niepokalanego Poczęcia.
Dziś więc dopiero serdeczne Bóg zapłać przez Niepokalaną wysyłam za list z życzeniami tak głęboko wskazującymi prawdziwe szczęście, wielkość i cel życia na ziemi.
Obrazki też piękną podkreślają myśl: Przez Niepokalaną do Jezusa i "Cicho" przejść przez życie (w myśl wiersza) [1].
N. O. Prowincjał [2] kazał mi tu pobyć 3 tygodnie, toteż teraz wypoczywam sobie, by mieć potem więcej siły do pracy, a raczej by spełnić św. Posłuszeństwo, Wolę Niepokalanej, Wolę Jezusa, Wolę Ojca Niebieskiego.
Pragnąłbym jeszcze bardziej zabrać się przy pomocy Niepokalanej do rozpowszechnienia Jej Milicji, bo bardzo jeszcze [dużo] dusz do Milicji nie należy, a w krajach pogańskich wielu nawet nie wie, kim jest Niepokalana. W tym też celu bardzo o modlitwę poproszę.
Zawsze wdzięczny syn
O. Maksymilian M-a Kolbe
[Dopisek] Przewielebne Matki serdecznie pozdrawiam z prośbą o modlitwę w tej samej intencji.
Przypisy
[1] Jest to wiersz następujący:
Cicho Boską spełnić wolę,
Cicho bliźnim ulżyć dolę,
Cicho kochaj ludzi, Boga,
Cicho - oto święta droga!
Cicho z swymi dzielić radość,
Cicho wszystkim czynić zadość,
Cicho innych błędy znosić,
Cicho życzyć, błagać, prosić.
Cicho zrzec się, ofiarować,
Cicho ból swój w serca chować,
Cicho jęki w niebo wznosić,
Cicho, skrycie, łzą się rosić.
Cicho, kiedy ludzie męczą,
Cicho, gdy pokusy dręczą,
Cicho zmianę życia znieść,
Cicho krzyż z Jezusem nieść.
Cicho Jezus w Hostii sam,
Cicho milcząc mówi nam -
Cicho ufaj Zbawcy swemu,
Cicho tęsknij, wzdychaj ku Niemu.
Cicho z cnoty zbieraj plon,
Cicho, aż nadejdzie zgon,
Cicho ciało spocznie w grobie,
Cicho da Bóg niebo tobie.
[2] o. Anzelm Kubit
